Güney Kutbu, 1912

Hikaye · sahne sahne

1. 1911 yılında dünyanın gözü Antarktika'daydı. İki ekip, Güney Kutbu'na ulaşan ilk insanlar olmak için yarışıyordu: Norveçli Amundsen ve İngiliz Robert Falcon Scott.
2. Scott'un ekibi kızakları büyük ölçüde kendi güçleriyle çekti. Kıyıdaki kamptan kutba kadar yol, 1300 kilometreydi.
3. 16 Ocak 1912. Sonsuz beyazlığın ortasında siyah bir bayrak gördüler. Bayrağın altında bir not vardı. Amundsen kutba beş hafta önce ulaşmıştı.
4. İki gün sonra kutup noktasına vardılar. Orada Norveçlilerin bıraktığı küçük bir çadır duruyordu. Çadırın içinde Amundsen'in bir ricası vardı: Norveç Kralı'na yazdığı mektubu iletmeleri.
5. Scott o gün günlüğüne şunu yazdı: "Yüce Tanrım! Burası korkunç bir yer."
6. Yine de bu fotoğrafı çektiler. Deklanşöre basan kişi karenin içinde: Henry Bowers, elindeki iple perdeyi çekiyor. Beş adam kameraya bakıyor. Kimse gülümsemiyor.
7. Dönüş yolculuğu hemen başladı. Mevsim ilerliyordu ve sıcaklık eksi kırk dereceye kadar düştü. Yiyecek ve yakıt azalıyordu.
8. 17 Şubat'ta Edgar Evans öldü. Bir ay sonra, ayakları donan Lawrence Oates arkadaşlarını yavaşlatmamak için çadırdan çıktı. Son sözleri şunlardı: "Dışarı çıkıyorum, biraz zaman alabilir."
9. Kalan üç kişi, erzak deposuna 18 kilometre kala bir tipiye yakalandı. Günlerce çadırdan çıkamadılar. Scott son günlük kaydını 29 Mart'ta yazdı: "Tanrı aşkına, insanlarımıza bakın."
10. Sekiz ay sonra, 12 Kasım 1912'de bir arama ekibi çadırı buldu. İçeride üç beden, günlükler, 16 kilo jeolojik örnek ve banyo edilmemiş bir film vardı.
11. Film banyo edildiğinde bu kare ortaya çıktı. Fotoğraflar, hem Amundsen'in hem Scott'un kutba ulaştığını kanıtladı.
12. Yarışı Amundsen kazandı. Ama dünyanın hafızasında kalan görüntü bu oldu: beş adam, kaybettikleri kutupta, kameraya bakıyor. Fotoğraf, içindeki herkesten uzun yaşadı.