Bölüm 16 Tablo
Hava Pompasında Kuş Deneyi
Londra, National Gallery. Bu tabloyu az kişi bilir. Ama hikayesi unutulmaz. 1768. Gezgin bir bilim gösterisi. Cam kürenin içinde bir kuş var.
Hikaye · sahne sahne
- Bu tablo, Mona Lisa kadar ünlü değil. Ama National Gallery ziyaretçilerinin önünde en uzun süre durduğu tablolardan biri. Çünkü izleyiciyi bir kararın tam ortasında bırakıyor.
- İngiltere, 1768. Aydınlanma çağı. Bilim artık sadece üniversitelerde değil; gezgin doğa filozofları, deney aletleriyle kasaba kasaba dolaşıp varlıklı ailelerin salonlarında gösteri yapıyor.
- Gösterinin yıldızı bu cam küre: hava pompası. İçine bir kuş konuyor ve hava yavaş yavaş çekiliyor. Kuş önce çırpınıyor, sonra yığılıyor. Vana açılırsa hava dönüyor ve kuş canlanıyor.
- Kuşa dikkat edin: beyaz bir kakadu. Pahalı ve nadir bir hayvan. Gerçek bir gösterici asla kakadu kullanmazdı; serçe ya da tarla kuşu yeterdi. Wright, dramı büyütmek için bilerek değerli bir can seçti.
- Ve gösterici. Eli vananın üzerinde. Havayı geri verirse kuş yaşayacak, beklerse ölecek. Tablodaki herkes deneye bakarken, bir tek o doğrudan bize bakıyor. Soru bize soruluyor: devam edelim mi?
- Şimdi yüzleri tek tek gezelim. İki küçük kız dehşete düşmüş; biri bakamıyor bile. Babaları eğilmiş, onlara deneyi açıklıyor: bilimin teselli hâli.
- Solda ise iki genç sevgili var. Odada bir can pazarlığı sürerken onlar sadece birbirine bakıyor. Wright'ın sessiz esprisi: bilim herkesi ilgilendirmez.
- Sağ altta yaşlı bir adam oturuyor. Deneye değil, masadaki kavanoza dalıp gitmiş. Bakışlarında başka bir soru var: hayat neyle ölçülür, ölüm nerede başlar?
- Ve pencerenin önündeki çocuk. Elinde boş kuş kafesi. Kafesi aşağı mı indiriyor, yukarı mı çekiyor? Yani kuş kafese geri mi dönecek, yoksa kafes artık gereksiz mi? Wright bunu bilerek belirsiz bıraktı.
- Işığa bakın. Bütün sahneyi tek bir mum aydınlatıyor ve mum, masadaki kavanozun arkasına saklanmış. Bu aydınlatma tekniği Wright'a bir lakap kazandırdı: ışığın ressamı.
- Penceredeki dolunay bir tesadüf değil. Wright, dönemin bilim insanları çevresine yakındı. Bu çevre toplantılarını dolunay gecelerinde yapardı; karanlık yollarda eve dönebilmek için.
- Tablo 1768'de bir soru sordu: bilgi için nereye kadar gidilir? Aynı soru bugün teknoloji için soruluyor. Wright cevap vermedi. Vanadaki el hâlâ bekliyor ve karar, 250 yıldır izleyenin.